Euh… Gelukkig Nieuwjaar!

Standaard

Gelukkig Nieuwjaar 2013

De Maya-voorspelling ten spijt…

“From [this] distant vantage point, the Earth might not seem of any particular interest. But for us, it’s different. Consider again that dot. That’s here. That’s home. That’s us. On it everyone you love, everyone you know, everyone you ever heard of, every human being who ever was, lived out their lives. The aggregate of our joy and suffering, thousands of confident religions, ideologies, and economic doctrines, every hunter and forager, every hero and coward, every creator and destroyer of civilization, every king and peasant, every young couple in love, every mother and father, hopeful child, inventor and explorer, every teacher of morals, every corrupt politician, every “superstar,” every “supreme leader,” every saint and sinner in the history of our species lived there – on a mote of dust suspended in a sunbeam.
The Earth is a very small stage in a vast cosmic arena. Think of the rivers of blood spilled by all those generals and emperors so that in glory and triumph they could become the momentary masters of a fraction of a dot. Think of the endless cruelties visited by the inhabitants of one corner of this pixel on the scarcely distinguishable inhabitants of some other corner. How frequent their misunderstandings, how eager they are to kill one another, how fervent their hatreds. Our posturings, our imagined self-importance, the delusion that we have some privileged position in the universe, are challenged by this point of pale light. Our planet is a lonely speck in the great enveloping cosmic dark. In our obscurity – in all this vastness – there is no hint that help will come from elsewhere to save us from ourselves. The Earth is the only world known, so far, to harbor life. There is nowhere else, at least in the near future, to which our species could migrate. Visit, yes. Settle, not yet. Like it or not, for the moment, the Earth is where we make our stand. It has been said that astronomy is a humbling and character-building experience. There is perhaps no better demonstration of the folly of human conceits than this distant image of our tiny world. To me, it underscores our responsibility to deal more kindly with one another and to preserve and cherish the pale blue dot, the only home we’ve ever known.”

Bron: Pale Blue Dot
Bronnen voor de gelovigen:
Een wijze beschaving…
De mystieke Maya-oudsten…
De Maya-voorspellingen op schaal…

Maya, apocalyps, Atlantis en dood. Niburu-punt-AD lift nog even mee en legt uit…

Standaard

AD_NIBURU

AD verklaart de relatie tussen de Maya, de apocalyps en Atlantis…


Een korte samenvatting:
Komt er op 21 december een apocalyptisch einde aan de ons nu bekende wereld – zoals blijkbaar één à twee procent van de wereldbevolking lijkt af te leiden uit de Mayakalender? Een wetenschappelijke onderbouwing daarvoor is er niet…

Desalniettemin…
Want 14% gelooft dus dat we het einde van de beschaving gaan meemaken. Zeg nu zelf: vulkanen bestaan in de categorie 1 (vulkaantje) tot en met 8 (supervulkaan).

Zijden draadje…
Voor een supervulkaan als veroorzaker van een nieuwe ijstijd gaan we 22.500 jaar terug. Volgens een hypothese leidden de gevolgen van een uitbarsting van 73.000 jaar geleden bijna tot het uitsterven van de mens.

Massa-extinctie…
Dat was trouwens niet de enige keer dat een volledig ras op de rand van extinctie kwam als gevolg van een vulkaanuitbarsting. Denk aan de ondergang van de Neanderthalers zo’n 29.000 jaar geleden. En 251 miljoen jaar geleden zorgde een uitbarsting in Siberië waarschijnlijk voor een van de grootste massa-extincties ooit. En dan zwijgen we nog over de Perm-Trias-massa-extinctie…

Atlantis en de supervulkaan…
Een deel van de aarde rond de vulkaan kan instorten. “Dat is trouwens ook een hypothese waardoor Atlantis van de kaart werd geveegd…”

Geringe kans, maar toch…
De kans dat de jongsten onder ons dat in hun leven nog meemaken is amper 0,15 procent. Dat is dus een kleine kans, maar wel 12 keer zo groot als de kans dat we in diezelfde periode uitsterven door de inslag van een asteroïde.

Bron: Het volledige, doorwrochte artikel in het Algemeen Dagblad.
Update: 13 december, niburu.ad doet wederom een beroep op uw doodsangsten…

2012: wat de Maya-oudsten verzwijgen

Standaard


Hoera!

Maya-oudsten en mystieke pret
De Maya stonden niet alleen bekend om hun wijsheid. Ook hun vrolijke inborst werd in de oudheid alom geprezen. Op vaste dagen van het jaar hielden ze zich bezig met een groot aantal festivals en rituelen. En om deze op nog oudere wijsheden gebaseerde partijtjes luister bij te zetten, brachten ze luchtige dierenoffers die gepaard gingen met een overvloedig bloedvergieten. U zult begrijpen dat deze mystieke pret alleen was weggelegd voor het gepeupel.

Maya-oudsten en piercen
De elite, de religieuze en politieke leiders (lees: de Maya-oudsten), mochten evenwel een aderlating uitvoeren op de gewone mens. Deze feestelijke piercings werden in het openbaar uitgevoerd en dan het liefst op een zacht lichaamsdeel, meestal de tong of de oren maar niet zelden een voorhuidje. Het vrijkomende bloed werd terstond verzameld om uitgesmeerd te worden op papier waarna er onder luid gejuich de brand in werd gestoken. Het bloed kon ook worden uitgesprenkeld op maïs om er daarna broodjes van te bakken. Deze broodjes werden dan uitgedeeld aan de plaatselijke bevolking die er gulzig van smulde. De Maya-oudsten hadden overigens een voorkeur voor het bloed uit de voorhuidjes van jongeren of van de vagina’s van hooggeplaatste vrouwen.

Maya-oudsten en plassertjes

Het bloed uit de penis en de vagina was het meest heilige van het heiligste en had een buitengewoon vruchtbare kracht. De Maya-oudsten slepen de messen vooral wanneer de oogst dreigde te mislukken. Zo kon het gebeuren, wanneer echt de nood aan de man kwam, dat er evenveel mannen als vrouwen werden verzameld in een tempel. Deze werden vervolgens aaneengeregen met een lijn en doorboord. Het feestelijk gewonnen bloed werd dan gesmeerd op een attribuut als teken van vroomheid.

Maya-oudsten en krijgsgevangenen
Het feesten en de wijsheid moe, voerden de Maya-oudsten ook weleens een oorlogje of twee. Neem van Mallemoeder aan dat krijgsgevangen de Sjaak waren… Met gekruisde armen op de borst werden gevangenen op feestelijke en spirituele wijze leeggebloed.

Maya-oudsten en kinderen
Maya-oudsten hadden een zwak voor kinderen. Meer specifiek: bloederige, kloppende kinderhartjes. Kinderhartjes werden voornamelijk gewonnen tijdens de hemelvaart naar de troon van de nieuwe koningen of bij het begin van de Maya-kalender. Mallemoeder heeft in december 2012 nog wel wat kleinkinderen in de aanbieding.

Noot: overigens wordt er weleens gesuggereerd dat er in de aanloop naar het magische, op oude Maya-wijsheden gebaseerde december 2012 mystieke, welhaast onbegrijpelijke gebeurtenissen elkaar in sneltreinvaart opvolgen. Da’s niet helemaal waar… Het is eigenlijk en beetje lulkoek, eigenlijk… Het offeren waar de Maya-oudsten zeer bedreven in waren, zou daarentegen best eens waar kunnen zijn…
Neen, 2013 wordt het begin van een bloedgeil tijdperk!